Reacties

Wandelingen

Een bijzondere wandeling.
Op 31 december heb ik samen met mijn zoon deelgenomen aan de themawandeling “Oud en Nieuw” Voor mijn zoon was het de eerste keer dat hij mee wandelde. Zelf heb ik al zo’n tien keer meegelopen.
Het zijn fijne wandelingen die begeleid worden door Elly. De wandelingen duren gemiddeld twee uur waarin regelmatig even gestopt wordt en we een onderwerp bespreken. En halverwege een pauze waar Elly iedereen voorziet van een warm kopje thee met een koek erbij. Maar op 31 december werden we getrakteerd op oliebollen.
Tijdens het wandelen werd ons gevraagd om even stil te staan en na te denken over het afgelopen jaar. Heb je wat bijzonders meegemaakt en wil je erover vertellen? Mijn eerste gedachten waren “nee, het was weer een gewoon jaar met ups en downs” maar na verder gelopen te zijn en de vraag nogmaals gesteld te hebben aan mezelf, kan ik vertellen dat er wel mooie herinneringen zijn van ’t afgelopen jaar. Ik heb nieuwe mensen leren kennen en neem deel aan nieuwe activiteiten waaronder deze wandelingen. Ben een weekje op vakantie geweest met mijn thuiswonende kinderen en onze hond Zoef, “lekker uitwaaien.” En zo zijn er nog wel meer momenten die weer fijn zijn om op terug te kijken.
En ik kijk iedere maand uit naar de 2e zaterdag waarop meestal de wandelingen van “Jouw Pad” worden gelopen. Hele fijne wandelingen waar je in gesprek kan gaan met lotgenoten, andere mensen die ook een dierbare hebben verloren. Niets moet, het mag, de keuze is aan jezelf.
Dank je wel Elly voor de fijne wandelingen die jij begeleidt.
Conny.

Zaterdag 10 december meegedaan aan de wandeling voor mensen in rouw onder begeleiding van coach Elly. Via zoeken op internet kwam ik op de website van Elly. De optie om te wandelen met lotgenoten sprak mij direct aan. Wel eng en spannend om deze stap te gaan zetten. Maar toch gedaan. Voor mij is de rouwverwerking nog in volle gang. Het is nog maar 5,5 maand geleden dat mijn man plotseling is overleden. Het gemis is groot, de stilte niet fijn en het alleen zijn valt erg zwaar. Alles wat ik nu alleen moet/ga ondernemen is moeilijk maar als ik het gedaan heb ook een overwinning. Zo maak ik steeds meer stappen om uiteindelijk weer vreugde te vinden in mijn leven.
De wandeling met lotgenoten is erg fijn. Je bent in de natuur, in beweging en in de buitenlucht. De gesprekken met zowel Elly als de medewandelaars zijn erg waardevol. Veel herkenbare verhalen en ervaringen gehoord. Je staat niet alleen in je verdriet. Soms hoef je niet precies te zeggen wat je voelt, de ander begrijpt je direct.
Onderweg werd stil gestaan bij de aankomende feestdagen. Ook heeft Elly een mooi toepasselijk gedicht voorgelezen en hebben we een ledlampje gekregen. Een lichtpuntje in deze donkere dagen. Zeer attent van Elly.
Aansluitend na de wandeling hebben we nog koffiegedronken in het restaurant. Al met al een hele bijzondere ervaring en zeker voor herhaling vatbaar. Het is ontzettend fijn dat deze maandelijkse wandelingen door Elly georganiseerd worden. Ga dan ook zeker de volgende keer weer mee.
Een deelneemster

Een praatgroep voor rouwverwerking, ik wist niet of dat wel iets voor mij was.
Maar toen ik hoorde van wandelen en praten ja dát sprak me wel aan!
En wat gaat dat mooi samen!
Afgelopen zaterdag heb ik meegelopen met Elly Verhees, coach bij rouwverwerking.
In een prachtig natuurgebied lopen met lotgenoten, wat heeft me dat goed gedaan.
Mensen die niet perse hun partner maar ook andere familieleden, kinderen of vrienden hebben verloren en die weten wat je bedoelt, weten wat je voelt.
Het is vooral de herkenning die me zo raakte.
Een deelneemster.

Zaterdag 13 augustus hebben we weer met lotgenoten onder begeleiding van Elly een mooie boswandeling gemaakt. Deze keer aan de Belgische grens. De weergoden waren ons goed gezind.
Tijdens de wandeling wees Elly ons op enkele elementen uit de natuur en ze vergeleek deze met de levensfase waarin we ons bevinden. Deze elementen waren voor ons erg herkenbaar. Na enige tijd al pratend wandelen, zagen we een bankje, waar we pauzeerden. Elly had natuurlijk weer voor warme thee en de nodige koekjes gezorgd.
Na een kwartiertje liepen we weer richting parkeerplaats.
Ik ervaar, wanneer je samen met lotgenoten wandelt in de natuur, dat je dan makkelijker vertelt. Je loopt als het ware samen “Jouw Pad” met een lach en een traan.
Als lotgenoten onder elkaar is het herkenbaar wat de ander vertelt, ervaart en voelt. Je merkt dan ook dat je niet de enige bent met het verdriet om het verlies van een geliefde.
Na de wandeling hebben we gezellig met z’n allen op een terrasje nog een lunch genuttigd en wat zitten napraten.
Het blijkt, dat lotgenoten niet zo makkelijk contact opnemen met elkaar om bijvoorbeeld samen een kopje koffie te drinken of samen een wandeling te maken. Hier hebben we een leuke oplossing voor bedacht. Iedereen reageerde enthousiast. Het is nu afwachten of hier ook gebruik van wordt gemaakt. We zullen zien!!
Ook na deze wandeling reed ik weer naar huis met positieve energie!!
Ik kijk uit naar de volgende wandeling.
Een deelneemster.

Ik ben al meerdere keren met de wandeling meegegaan en ik vond ook deze weer een bijzondere wandeling. Ik ben thuisgekomen met een fijn gevoel, iedereen heeft zijn eigen verdriet, maar we kunnen het samen delen en er wordt naar je geluisterd.
Het stille moment op het bankje met net het zonnetje erbij was ook bijzonder en ik had daar mijn eigen gedachten en gevoel bij, ik vond even rust bij mijzelf.
Dank je wel aan iedereen voor deze wandeling, ik vond het een fijne dag en een fijne wandeling. Tot volgende keer.
Een deelneemster

Dit is de tweede keer dat ik meeloop met de wandeling voor mensen in rouw.
Ik heb moeite om mijn veranderde leven op te pakken. Ik wil graag dat iemand een stukje met me meeloopt.
Vanaf de verzamelplek bij de Kempervennen wandelen we, 5 vrouwen en onze coach Elly, het natuurgebied “Aardbrandse Heide” in. Als we het bospad een stukje bewandeld hebben, staan we stil om onszelf aan elkaar voor te stellen. Ieder vertelt haar verhaal, als je niks wilt vertellen is dat ook oke. Je merkt meteen dat het niet raar is of gek als er tranen vloeien. We hebben allemaal iemand verloren, een trauma opgelopen, iets heftigs meegemaakt, dit schept een band en herkenning. Ik herinner me van de vorige wandeling dat Elly zei: “Je hoeft het niet alleen te doen” en zo voelt het ook.
Als we verder wandelen, loop ik met iemand op die ik begrijp en die mij begrijpt. We staan even stil om te luisteren naar de stilte en Elly vraagt of ons iets is opgevallen aan het voetpad. Dit is namelijk hobbelig met wat obstakels. Doordat ik zo aan het praten en luisteren was, is het me amper opgevallen, maar de beeldspraak is duidelijk. Nadat we nog een stukje gelopen hebben, gaan we op een bankje thee drinken met iets lekkers. Door vragen en/of opmerkingen van onze coach Elly komen we los. Onze ervaringen, onze emoties, ons gemis, onze vragen, onze moeilijkheden, alles , echt alles mag en kan gezegd worden. Tranen en soms een lachje, zoveel meeleven, zoveel herkenning. Het voelt veilig en vertrouwd. Als we naar de parkeerplaats lopen, blijft dit gevoel.
Ik heb moeite om mijn veranderde leven op te pakken. Ik wil graag dat iemand een stukje meeloopt.
Elly en de anderen hebben dit vandaag gedaan. Ik hoefde het niet alleen. Dank je wel.
Een deelneemster

Ik vond het een leuke en mooie wandeling met alles erop en eraan, het heeft me toch weer even goed gedaan, je niet alleen te hoeven voelen in deze moeilijke periode. Gelijke gedachten, gelijke gevoelens is toch het mooie van de wandeling?
Henk

Het wandelen en praten met mensen die hetzelfde is overkomen doet erg goed. Door buiten te bewegen praat je makkelijker en ervaringen met lotgenoten uitwisselen is erg fijn. Elly begeleidt de wandeling in de natuur op een ontspannen manier, geeft aandacht aan iedereen en komt met waardevolle handreikingen. De wandeling geeft een duw in de rug in mijn rouwperiode.
Een deelnemer

Het is mij best bevallen. Het is toch anders om met deze mensen daarover te praten dan met mensen die niet weten waar ze over praten. We hebben allemaal hetzelfde meegemaakt en weten dus ook waar we het over hebben. En zo begrijpen we het ook samen. En lekker buiten zijn doet een mens ook goed. Dus ik ga de volgende keer weer mee denk ik.
Een deelneemster

Mijn eerste wandeling is heel goed bevallen. Coach Elly zorgt op een ongedwongen manier dat ieder zijn verhaal kwijt kan en de deelnemers onderling in gesprek komen. Het geeft veel rust te merken dat allen met vergelijkbaar verdriet, angsten en problemen worstelen en daarover open te kunnen praten.
Een deelnemer

Ik heb nu 3x meegelopen met een wandeling. De eerste keer had ik geen idee wat ik ervan moest verwachten. Op een vrijdagavond las ik toevallig over de wandeling in een krantje (normaal gooi ik dat krantje meteen bij het oud papier), heb me meteen aangemeld voor de volgende dag en had dus ook niet lang de tijd om me te bedenken.
Alle drie de wandelingen heb ik als heel fijn ervaren. Tijdens de eerste wandeling was het weer wat druilerig, afwisselend met wat zon en een buitje tussendoor (ook vergelijkbaar met gevoelens), maar de andere wandelingen waren de weergoden ons goed gezind.
Onze coach Elly die heel veel elementen en raakvlakken uit de natuur vergelijkt met de levensfase waar wij als lotgenoten nu in zitten en doorheen moeten. Dat kan ze ook zo mooi verwoorden.
Om al wandelend met lotgenoten te praten was ook bijzonder. Automatisch wissel je af en toe met de persoon die naast je loopt. Je voelt mekaar aan en je hebt maar een half woord nodig en de ander begrijpt wat je zegt en voelt.
Bovendien verwent Elly ons tussendoor ook nog met een bekertje lekkere thee met een ruime keuze aan koekjes toe. We nemen dan even de tijd om op een bankje te pauzeren en om bepaalde dingen gezamenlijk te bespreken. Op het einde van de wandeling zitten we weer met z’n allen op een bankje en leest Elly elke keer weer een ander toepasselijk gedicht voor. Die gedichten raken me elke keer weer.
Ik hoop nog vaker mee te kunnen wandelen, want het doet me echt goed om op deze manier het verlies van mijn man iets beter te leren dragen……
Een deelneemster

Tijdens deze wandeling heb ik interessante ervaringen opgedaan.
Wellicht is de wandeling een eerste stapje geweest dat uiteindelijk zal leiden tot
de weg omhoog!
Groetjes en tot ziens bij de volgende wandeling!
Een deelnemer

Rouwwandeling
Ik las het in de krant en een vriendin wees me er ook nog op. Het trok me aan omdat praten en wandelen een hele andere setting is dan zitten en praten. Het is losser, je kunt ergens anders gaan lopen als het gesprek je tegenvalt.
En wat me nog meer aantrok was: in de natuur zijn (heerlijk) met iemand die let op de route (ook heerlijk voor mij althans die zich niet gemakkelijk goed oriënteert in de bossen).
Spannend was: welke lotgenoten ontmoet ik? Heerlijk is dat het lotgenoten zijn en dat je bij voorbaat niet zo veel hoeft uit te leggen.
Begeleidster Elly die ons attent maakt op de stroom van het leven i.c. ons verlies en dat relateert aan markante plekken in het gebied dat we doorkruisen, verzorgt ook lekkere thee onderweg op een mooie plek met iets zoets erbij en zoet kunnen we wel gebruiken in deze tijd van rouw.
Ik ben nu 2x mee gegaan en het is voor herhaling vatbaar. Goede gesprekken met fijne mensen en zeer genoten van het (toevallig?) heel mooie weer en de prachtige natuur.
Een deelneemster

In de krant las ik over de “rouwwandeling”. Omdat deze plaatsvond een dag voor onze 37e trouwdag, dacht ik dat dit een mooie invulling zou zijn, iets wat zeker later zo bleek…
Met vieren en met een stralende zon gingen we op weg….. Na de eerste kennismaking bleken er al snel allerlei overeenkomsten, wat meteen een verbondenheid schiep… De route was prachtig, de natuur geeft ook haar rust en mede door de zachte stem van Elly voelde ik me heel snel beter dan de voorafgaande dagen. Daar ben ik tegenwoordig erg dankbaar voor, want soms is de weg erg eenzaam en uitzichtloos… Elly voelde ons allen haarfijn aan, niets teveel en niets te weinig, gewoon fijn.. Na een klein uurtje naderden we een prachtig open stuk heide waar we neerstreken en Elly thee&lekkers uit haar rugzak toverde. Terwijl wij uitkeken op de heide en de grote gespleten boom, las Elly een prachtig gedicht voor, heel mooi…. Na even bijgekomen te zijn, zetten we de wandeling voort in rust….. Ik merkte dat wij heel open konden vertellen over onze ervaringen, die we met een vanzelfsprekendheid met elkaar deelden….
’t Was jammer dat we weer bij het vertrekpunt waren aangekomen, alwaar Elly ons een mapje gaf met daarin het gedicht en wat ikzelf heel bijzonder vond: een klein zakje met anemoonbolletjes, met hierbij de beschrijving hoe deze te verzorgen. Ze staan al in een bakje op mijn vensterbank. Steeds als ik er voorbij loop, denk ik terug aan die maandag. De 37ste trouwdag zal ik nooit vergeten en ik ga zeer zeker vaker mee! Dank je Elly!
Groeten van een deelneemster

Met een zwaar gevoel in de benen ben ik naar de wandeling gegaan. Waar hebben anderen houvast aan en hoe verwerken zij hun verdriet? Door je verhaal te vertellen en te luisteren tijdens het wandelen, met verschillende lotgenoten, gaan er heel wat emoties door je heen (die ik thuis wel heb moeten verwerken). Het was een prachtige voorjaarsdag en op een bankje met een kopje thee las Elly een mooi gedicht voor, wat we ook mee naar huis kregen. Het heeft me goed gedaan.
Een deelneemster

Ik vond het prettig mijn verhaal te vertellen aan mensen die ik nooit eerder ontmoet heb en omgekeerd om hun verhaal aan te horen, het verdriet, de onzekerheid en soms zelfs boosheid te voelen. De herkenning, de empathie en ook de humor in de groep gaf mij het gevoel deze weg niet alleen te gaan.
Ik hoop dat ik duidelijk heb kunnen maken hoe ik probeer om te gaan met mijn onzekerheid en mijn verdriet, door het te erkennen en het een plaats te geven in mijn leven. Tijdens het ziekteproces hebben mijn partner en ik ons tegen het opgelegde positivisme verzet en geprobeerd de werkelijkheid te beleven zoals die zich aan ons voordeed, het werd daardoor een intensieve en dierbare periode met momenten van geluk waar ik nog steeds kracht uit put.
Een deelnemer

De wandeling heeft me erg goed gedaan; op deze manier met lotgenoten in gesprek komen is ongedwongen en je deelt makkelijker je gevoelens met elkaar. De begeleiding is me ook goed bevallen, het was gelukkig geen “zweverig gebeuren” waar ik een beetje bang voor was, dus zal ik zeker nog weleens meewandelen.
Een deelneemster

Er waren zoveel raakvlakken met het verhaal van een mede-wandelaar, dat ik er even stil van was. Maar het was een mooie en waardevolle wandeling, het heeft me veel rust gegeven. Na maanden ben ik voor het eerst intens bezig geweest met het overlijden van mijn man. De rust en de stilte in de natuur, de begeleiding, het gedicht, het heeft me goed gedaan. Ik vond het een fijne middag.
Een deelneemster

Ik had via mijn praktijkondersteuner wat adressen gekregen, in eerste instantie dacht ik: ik ga niet op een stoeltje zitten in een kringetje, dat weiger ik.
Maar toen las ik over een boswandeling met lotgenoten, ……… nou dat leek me wel wat.
De eerste keer was enorm emotioneel voor mij, het was immers nog zo kort geleden dat ik mijn man verloor, de rest van de dag behoorlijk van de kaart geweest en langzaam werd het dragelijker met de dagen die daar op volgden.
De tweede wandeling was niet meer zo emotioneel, wel veel herkenningspunten van andere mensen, en dan is een half woord vaak genoeg.
Een deelneemster

Ook mijn kinderen zitten in een rouwproces. Vooral nu de jongste dochter zwanger is, is dat heel dubbel. Je wilt blij zijn, voor haar en met haar, maar toch ben je ook verdrietig. Opa zonder Oma, mijn vrouw zei vaak dat ik een Opa en Oma moet zijn voor als er kleinkinderen zouden komen. En zwanger zijn zonder je eigen moeder te kunnen raadplegen is niet leuk. Daarom heeft mijn oudste dochter bedacht om een album met tips, opgeleukt met babyfoto’s van de jongste te maken, en dit aan te bieden. Samen met familie en vriendinnen is dit een groot succes geworden. In het begin heeft mij dat nog veel moeite gekost, vooral als je enkele duizenden foto’s, bijna 900 dia’s, vele meters film en video, moet doorzoeken om iets geschikt te kunnen vinden. Foto’s waarop je kunt zien wat wij, als gezin, samen beleefd hebben, hoe heerlijk dat was.
Nu zijn de kinderen het huis uit en ik ben alleen. De wandeling voor rouwenden, die hier net voor was, kwam precies op het goede moment.
Het heeft mij heel goed geholpen, om niet bij elke foto stil te blijven staan, en geen zin meer te hebben om verder te gaan. Ik was al een tijd bezig met het verwerken, maar vaak val je weer terug in dat diepe gat, dat gat waarin het soms lijkt dat je in een achtbaan, zweefmolen, rollercoaster enz. zit met af en toe een klein rustpuntje. Gelukkig worden deze rustpunten steeds langer, en vind ik dan mijn vreugde in het leven terug. Het is zo gemakkelijk om te zeggen “je moet doorgaan” maar daar heb je niet altijd zin in. Mijn vrouw is 13 maanden ziek geweest, net zolang als onze verkeringstijd geduurd heeft. Vaak zei ze net voor het slapen gaan “ik hoop dat ik morgen niet meer wakker word”. Dit zijn van die momenten die moeten slijten, en daar is een wandeling met gelijkgezinden ideaal voor.
Een deelnemer

De wandeling:
29 juli 2013 had ik me opgegeven voor de eerste wandeling voor mensen in de rouw. Midden in de vakantieperiode en prachtig weer. Ik ervaar de vakantie en de weekends als zwaar sinds ik mijn partner ben verloren. Dan is het fijn als je eens een eindje met iemand kunt samenlopen. De opkomst was niet overweldigend maar toch begonnen we met goede moed. Onze begeleidster was volledig bepakt, met thee en koekjes voor onderweg. Samen liepen we op, en stonden stil bij de natuur en bij de verhalen van de anderen. Elk bankje was een reden om even te zitten en thee te drinken, die rugzak mocht wel wat lichter worden. Alles op het gemak, fijn was dat. Over een wandeling van drie kwartier hebben we twee uur gedaan. Ik heb er van genoten, bedankt aan mijn mede-wandelaars, ik ben op 9 september zeker weer van de partij.
Een deelneemster